லால் விஜேநாயக்க: அதிகாரத்திற்கு அப்பால் கொள்கையைப் பாதுகாத்த இடதுசாரி அரசியல் ஆளுமை

இலங்கையின் இடதுசாரி அரசியல் வரலாற்றிலும் சட்டத்துறையிலும் ஆறு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாகத் தனது தடத்தைப் பதித்த சிரேஷ்ட சட்டத்தரணி லால் விஜேநாயக்கவின் மறைவு, நாட்டின் முற்போக்கு அரசியல் மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகளுக்கான போராட்டத்தில் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றிடத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

தனது சொந்த அரசியல் தரப்பின் தீர்மானங்களுக்கே எதிராக நின்று, நீதித்துறையின் சுதந்திரம், சட்டத்தின் ஆட்சி மற்றும் ஜனநாயக விழுமியங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக வாழ்நாளின் இறுதிவரை குரல் கொடுத்தவர் அவர்.

1941ஆம் ஆண்டு கண்டியில் பிறந்த லால் விஜேநாயக்க, கடந்த ஒக்டோபர் 31ஆம் திகதி தனது 85ஆவது வயதில் கண்டியிலுள்ள தனியார் வைத்தியசாலையில் காலமானார். அவரது இறுதிக்கிரியைகள் நவம்பர் 2ஆம் திகதி கண்டி மஹையாவ பொது மயானத்தில் நடைபெற்றன.
அதிகாரத்தையும் அரசியல் பதவிகளையும் விடக் கொள்கைகளுக்கும் மனச்சாட்சிக்கும் முன்னுரிமை வழங்கிய அரசியல் ஆளுமையாகவே அவர் நினைவுகூரப்படுகிறார்.

ஆறு தசாப்தங்களைக் கடந்த இடதுசாரிப் பயணம்

கண்டி தர்மராஜ கல்லூரியில் கல்வி கற்ற அவர், பின்னர் பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தில் விஞ்ஞானப் பிரிவில் உயர்கல்வியைத் தொடர்ந்தார். பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வி கற்கும் காலத்திலேயே லங்கா சமசமாஜக் கட்சியில் (LSSP) இணைந்தார்.

மாணவர் அரசியலில் தீவிரமாக ஈடுபட்ட அவர், பல்கலைக்கழக மாணவர் ஒன்றியத்தின் தலைவராகத் தெரிவுசெய்யப்பட்டதுடன், பின்னர் பல்கலைக்கழக செனட் சபையிலும் உறுப்பினராகப் பணியாற்றினார்.

சில காலம் பாடசாலை ஆசிரியராகப் பணியாற்றிய பின்னர், இலங்கை சட்டக் கல்லூரியில் சட்டக் கல்வியைத் தொடர்ந்த அவர், 1969ஆம் ஆண்டு சட்டத்தரணியாகத் தனது தொழில்முறைப் பயணத்தை ஆரம்பித்தார்.

லங்கா சமசமாஜக் கட்சியின் மத்திய குழு, அரசியல் குழு உள்ளிட்ட முக்கிய அமைப்புகளில் அங்கம் வகித்ததுடன், கட்சியின் பொருளாளராகவும் பணியாற்றினார்.
நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதி முறைமையை ஒழித்தல், ஜனநாயக உரிமைகளை வலுப்படுத்துதல் மற்றும் நாட்டின் அரசியல் முறைமையில் அடிப்படை மாற்றங்களை ஏற்படுத்துதல் ஆகியவை அவரது நீண்டகால அரசியல் இலக்குகளாக இருந்தன.

1988ஆம் ஆண்டு மாகாண சபைகளுக்கான முதலாவது தேர்தலில் போட்டியிட்ட அவர், மத்திய மாகாண சபையின் முதலாவது எதிர்க்கட்சித் தலைவராகவும் பதவி வகித்தார்.

2014ஆம் ஆண்டு மஹிந்த ராஜபக்ஷ மூன்றாவது முறையாக ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்கு லங்கா சமசமாஜக் கட்சி ஆதரவளிக்கத் தீர்மானித்தபோது, அதற்கு எதிராக வாக்களித்த 13 உறுப்பினர்களில் லால் விஜேநாயக்கவும் ஒருவராக இருந்தார். பின்னர் ஐக்கிய இடதுசாரி முன்னணியை உருவாக்குவதிலும் பங்களித்தார்.

அதிகாரம் குறைந்த மக்களுக்காகப் போராடிய சட்டத்தரணி

லால் விஜேநாயக்கவின் சட்டத்துறைப் பயணம் தொழில்முறைப் பணியைத் தாண்டி, அதிகாரமும் செல்வாக்கும் குறைந்த மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான போராட்டமாக அமைந்திருந்தது.

1971ஆம் ஆண்டு மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் ஆயுதக் கிளர்ச்சி அடக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, குற்றவியல் நீதித்துறை ஆணைக்குழுவின் முன்னிலையில் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்களுக்காக அவர் ஆஜரானார். அக்காலத்தின் முக்கிய சிவில் உரிமைகள் சட்டத்தரணியான எஸ். நடேசனின் இளநிலை சட்டத்தரணியாகப் பணியாற்றி, குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்களின் சார்பில் வாதாடினார்.

கண்டியில் தனது சட்டத் தொழிலை முன்னெடுத்த அவர், மகாவலி குடியேற்றத் திட்டப் பகுதிகளில் வாழ்ந்த விவசாயிகளுக்கு விதிக்க முயற்சிக்கப்பட்ட நீர்வரிக்கு எதிராகச் சட்ட நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டார்.

அதேபோன்று, காணி மறுசீரமைப்பு ஆணைக்குழுவினால் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்ட காணிகளிலிருந்து வெளியேற்றப்படுவதை எதிர்கொண்ட குடும்பங்களுக்காகவும் நீதிமன்றங்களில் ஆஜரானார்.

இலங்கைத் தொழிலாளர் சம்மேளனம் மற்றும் இலங்கைத் தோட்டத் தொழிலாளர் சங்கம் உள்ளிட்ட தொழிற்சங்கங்களுக்காகவும் சட்டப் பணிகளை முன்னெடுத்தார்.

ஜனாதிபதி சட்டத்தரணி பதவி வழங்குவதற்கான வாய்ப்பு முன்வைக்கப்பட்டபோதும் அதனை அவர் நிராகரித்ததாக அவரது மறைவுக்குப் பின்னர் வெளியான தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தத்தில் மக்கள் குரல்

2016ஆம் ஆண்டு நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் காலப்பகுதியில் அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தங்களுக்கான மக்கள் பிரதிநிதித்துவக் குழுவின் (PRC) தலைவராக லால் விஜேநாயக்க நியமிக்கப்பட்டமை அவரது பொதுவாழ்வின் முக்கியமான அத்தியாயமாகும்.

அப்போதைய பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவினால் நியமிக்கப்பட்ட இந்தக் குழு, புதிய அரசியலமைப்பு தொடர்பில் மக்களின் கருத்துக்களைத் திரட்டுவதற்காக நாட்டின் 25 மாவட்டங்களுக்கும் பயணம் செய்தது.

இதன்போது 5,000க்கும் அதிகமான தனிநபர்கள் மற்றும் அமைப்புகளிடமிருந்து எழுத்துமூலமான கருத்துக்கள் பெறப்பட்டன. அதிகாரப் பகிர்வு, இனப்பிரச்சினைக்கான அரசியல் தீர்வு, ஜனநாயக உரிமைகள் மற்றும் அரசியலமைப்பில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டிய மாற்றங்கள் தொடர்பில் விரிவான கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்பட்டன.

2016 மே 31ஆம் திகதி சமர்ப்பிக்கப்பட்ட இந்த அறிக்கை, இலங்கையின் அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்த வரலாற்றில் முக்கியமான மக்கள் கருத்தறியும் ஆவணமாக அமைந்தது.

குறிப்பாக, இனப்பிரச்சினைக்கான முன்னேற்றகரமான தீர்வு மற்றும் அதிகாரப் பகிர்வு தொடர்பில் மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளைப் பிரதிபலித்த இந்த அறிக்கை, முக்கியமான அரசியலமைப்பு ஆலோசனைகளை உள்ளடக்கியதாகப் பலராலும் மதிப்பிடப்படுகிறது.

எனினும், அந்த அறிக்கையின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்படவிருந்த புதிய அரசியலமைப்பு நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை.

சொந்த அரசியல் தரப்புக்கு எதிராகவும் குரல் கொடுத்தவர்

தேசிய மக்கள் சக்தி (NPP) அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வந்த பின்னரும் லால் விஜேநாயக்க தனது நீண்டகால அரசியல் கொள்கைகளில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தவில்லை.
மக்கள் விடுதலை முன்னணியை மையமாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட தேசிய மக்கள் சக்தியின் தலைமைத்துவப் பேரவை, நிறைவேற்றுக் குழு மற்றும் தேசிய செயற்பாட்டுக் குழு ஆகியவற்றில் அவர் உறுப்பினராகப் பதவி வகித்தார்.

எனினும், அரசாங்கம் முன்மொழிந்த அரசியலமைப்பின் 22ஆவது திருத்தத்திற்கு எதிராக அவர் பகிரங்கமாகக் குரல் கொடுத்தார்.
இந்தத் திருத்தத்தின் மூலம் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் ஓய்வுபெறும் வயது 65 இலிருந்து 67 ஆகவும், மேன்முறையீட்டு நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் ஓய்வுபெறும் வயது 63 இலிருந்து 65 ஆகவும் உயர்த்தப்பட்டது.

நீதிபதிகள் பதவியில் இருக்கும்போதே அவர்களின் சேவை நிபந்தனைகளை மாற்றுவது, எதிர்கால அரசாங்கங்கள் நீதித்துறையின் மீது செல்வாக்குச் செலுத்துவதற்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதே அவரது பிரதான எதிர்ப்பாக இருந்தது.

கட்சியின் உயர் அமைப்புகள் இந்தத் திருத்தத்திற்கு அனுமதி வழங்கியிருக்கவில்லை என்றும் அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். இதுதொடர்பில் கேள்வி எழுப்பிய பின்னர் அமைதியாக இருக்குமாறு தமக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டதாகவும், விவசாய அமைச்சர் கே.டி. லால்காந்த தம்மிடம் இது தொடர்பில் கேள்வி எழுப்பியதாகவும் ஊடகங்களுக்குத் தெரிவித்திருந்தார். எனினும், இந்த உரையாடல் தொடர்பான அவரது கூற்றை கட்சி மறுத்திருந்தது.

தனது எதிர்ப்பு தனிப்பட்ட அரசியல் முரண்பாட்டின் அடிப்படையிலானதல்ல என்றும், சுயாதீனமான நீதித்துறையே சட்டத்தின் ஆட்சிக்கான அடிப்படை என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார்.

இதனையடுத்து, ஓகஸ்ட் 31ஆம் திகதி தனது சொந்தப் பெயரிலும், தான் இணைந்து நிறுவிய ‘ஜனநாயகத்திற்கான சட்டத்தரணிகள்’ அமைப்பின் ஊடாகவும் உச்ச நீதிமன்றத்தில் மனுக்களைத் தாக்கல் செய்தார்.

எனினும், பிரதம நீதியரசர் ப்ரீத்தி பத்மன் சூரசேன தலைமையிலான ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு, நாடாளுமன்றத்தில் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மை கிடைத்தால் போதுமானது எனத் தீர்மானித்தது. இதனைத் தொடர்ந்து செப்டெம்பர் 25ஆம் திகதி நாடாளுமன்றத்தில் 158 வாக்குகளுக்கு ஆதரவாகவும் 63 வாக்குகளுக்கு எதிராகவும் திருத்தம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

இதற்கிடையில், 1979ஆம் ஆண்டின் பயங்கரவாதத் தடுப்புச் சட்டத்திற்குப் பதிலாக அரசாங்கம் முன்மொழிந்த ‘பயங்கரவாதத்திலிருந்து அரசைப் பாதுகாக்கும் சட்டமூலத்திற்கும்’ அவர் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தார். புதிய சட்டமூலத்தில் பயங்கரவாதம் தொடர்பான வரைவிலக்கணம் விரிவாகக் காணப்படுவதாகவும், அது மனித உரிமைகள் மற்றும் அடிப்படைச் சுதந்திரங்களுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்றும் விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்பட்டிருந்தன.

தமிழ் மக்களின் ஜனநாயக உரிமைகளுக்காகவும் குரல் கொடுத்தவர்

லால் விஜேநாயக்கவின் அரசியல் பயணத்தில் தமிழ் மக்களின் ஜனநாயக உரிமைகள் தொடர்பான நிலைப்பாடுகளும் முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தன.
மறைந்த மார்க்சிய ஆய்வாளர் குமார் டேவிட், தமிழ் மக்களின் ஜனநாயக உரிமைகளுக்காக இடதுசாரிகள் குரல் கொடுத்த காலப்பகுதியில் பல்வேறு அச்சுறுத்தல்கள் இருந்தபோதும் லால் விஜேநாயக்க தனது நிலைப்பாட்டிலிருந்து பின்வாங்கவில்லை எனக் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் செயற்பாடுகளை அவர் விமர்சித்த அதேவேளை, இலங்கை ஆயுதப் படைகளால் மேற்கொள்ளப்பட்ட அட்டூழியங்களுக்கும் எதிராகக் குரல் கொடுத்திருந்தார்.

அரசியல் செயற்பாடுகளுக்கு அப்பால் சிங்களம் மற்றும் ஆங்கில மொழிகளில் பல்வேறு கட்டுரைகளை எழுதிய அவர், இலங்கை ஓவியங்களையும் சேகரித்து வந்தார். பிரபல ஓவியர் ஜோர்ஜ் கீட்டுடன் நெருங்கிய நட்பைப் பேணியதுடன், அவரது இறுதிக்காலத்தில் அவரைக் கவனித்துக்கொண்டார்.
லால் விஜேநாயக்கவின் வாழ்க்கை என்பது ஒரு அரசியல் கட்சியின் வரலாற்றுடன் மட்டும் முடிவடைவதல்ல. இடதுசாரிச் சிந்தனை, சட்டத்தின் ஆட்சி, நீதித்துறையின் சுதந்திரம், இன நல்லிணக்கம் மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகள் ஆகியவற்றுக்காக அவர் முன்னெடுத்த நீண்டகாலப் பயணத்தின் பிரதிபலிப்பாகும்.
பெரிய அரசியல் பதவிகளையோ அதிகாரத்தையோ தனது இலக்காகக் கொள்ளாமல், கொள்கைகளுக்காக வாழ்ந்த ஒருவராக அவர் என்றும் நினைவுகூரப்படுவார். சொந்த அரசியல் தரப்பின் முடிவுகளாக இருந்தாலும் அவை ஜனநாயக விழுமியங்களுக்கு முரணானவை எனக் கருதினால் எதிர்த்துப் பேச வேண்டும் என்ற அவரது நிலைப்பாடு, இலங்கை அரசியலுக்கு விட்டுச் சென்ற முக்கியமான முன்னுதாரணமாகும்.
லால் விஜேநாயக்கவின் மறைவால் இலங்கை ஒரு மூத்த சட்டத்தரணியை மட்டுமல்ல, அதிகாரத்திற்கு அப்பால் நின்று ஜனநாயகத்தையும் நீதியையும் பாதுகாக்கக் குரல் கொடுத்த முற்போக்கு அரசியல் ஆளுமையையும் இழந்துள்ளது.